૩૩ - મારું બેટું ! / અનિલ વાળા


સપનાંને ને આંખોને તો આભ-જમીનું છેટું... મારું બેટું !
ઈચ્છા યાને કાંઈ નથી પણ ચારો ચરતું ઘેટું... મારું બેટું !

અમથું અમથું ઊછળ્યાનો આનંદ ઉછાળો લાગે છે રળિયાત,
કૈં સદીથી કટાયેલ પેટીમાં પૂરી રાખી છે મેં અફવાયેલી વાત....

થાકીને છાંયે બેસું તો માથા ઉપર ખરતું વડનું ટેટું.... મારું બેટું !

પથ્થર ફાડી ઊગી નીકળતાં તરણાંના મૂંઝારા વિશે બોલો:
ઘરનાં આ મોભારા ઉપર બેઠો છે તે કેમ ચૂપ છે હોલો ?

છેક જીવના પત્તાળે જઈ કોક મારતું ફેંટુ... મારું બેટું !


0 comments


Leave comment