46 - મારી યુવાની / ગની દહીંવાલા


તને થઈ પડી ત્રાસ મારી યુવાની,
ન રડ દિલ ! હશે એ જ મરજી ખુદાની.

મહોબ્બત હતી દિલમાં એક વાત છાની,
ચઢી લોક-જીભે બની ગઈ કહાની.
હતાં રાહમાં ખૂબસૂરત લૂંટારાં,
જવાની હતી એ જ રસ્તે જવાની.

ખરેખર વિકટ પંથ છે જિંદગીનો,
પડે છે ફરજ સૌને પાછા જવાની.

ફરી યાદ તોફાનની, સાદ દે છે;
‘અહીં નાવને લાવ પછી સુકાની !’

જીવન-હાટમાં બુદ્ધિનો હાથ છોડી-
જવાનીને છે ટેવ દોડી જવાની.

‘ગની’ આજ એ રીત ગુમ થઈ જવું છે,
રહી જાય જોતી ખુદાઈ ખુદાની !


0 comments


Leave comment