૫૧ - એ ગલીમાં બે ઘડીની વારતા / અંકિત ત્રિવેદી


એ ગલીમાં બે ઘડીની વારતા,
ના બની ખૂટતી કડીની વારતા.

કોણ પ્હેરી ક્યાં જશે કોને ખબર?
પગ વિનાની મોજડીની વારતા.

એટલો સંતોષ બસ લેવો રહ્યો,
વાત કરતાં આવડીની વારતા.

એમની જેમ જ મને વહાલી હતી,
એમની એ ચોપડીની વારતા.

કાલ સુધી જે ક્ષણો મારી હતી,
આજ એ ભૂલી પડીની વારતા


0 comments


Leave comment