૬૯ - શબ્દ જયારે... / અનિલ વાળા


શબ્દ જ્યારે પોલ માણસનીય ખોલી જાય છે,
ભૂલથી માણસ પછી સઘળુંય બોલી જાય છે.

એક શમણું જિંદગીમાં આદમી સેવે પછી,
એ જ શમણું આખરે એને જ ઠોલી જાય છે.

ઝાડ પરથી આમ પંખીને ઉડાડી નાખ મા,
એ ઉડીને યાદનું આકાશ છોલી જાય છે

રોજ જખમોમાં ભરી દેતો ગઝલ થોડી ઘણી,
તોય. ભીતરથી કલેજુ કોણ ફોલી જાય છે ?

બોલતો ક્યારે નથી પીધા પછી દોસ્તો ગઝલ,
સહેજ બોલું ત્યાં તરત બ્રહ્માંડ ડોલી જાય છે.


0 comments


Leave comment