૭૫ - ખાય છે / અનિલ વાળા


સત્ય પણ ક્યારેક ખોટું થાય છે,
સાવ આવો કાં અહીંનો ન્યાય છે.

ઓ શરાબી ! તું શરાબી છો રહે,
વૃક્ષને તું કેમ દારૂ પાય છે ?

એક ગાંડો વેદના એની બધી,
રોજ સાંજે ગાલગામાં ગાય છે.

ધૂળધાણી થૈ જવાનું છે બધું,
ધૂળમાં તેથી જ ચકલી ન્હાય છે.

મોતનો મારગ ભલે કાચો રહ્યો,
એ જ માર્ગે છેવટે સૌ જાય છે.

એ બધાંયે અહીં લગી આવી શકે,
ઠોકરો જે કેટલીયે ખાય છે.


0 comments


Leave comment