૭૬ - ‘પ’ ને ઘૂંટવાનાં / અનિલ વાળા


બધા અર્થ પણ આખરે છૂટવાનાં
કદી લાશને આંસુ ક્યાં ફૂટવાનાં ?

તમે ખોલશો પાઠશાળા પ્રણયની,
અમે ત્યાં પ્રણયનાં ‘પ’ને ઘૂંટવાનાં.

તમે તો તમારાંપણું સંઘરો છો,
અમે તો અમારાંપણું લૂંટવાનાં.

કલમનાં સમું કોઈ પણ પાત્ર ક્યાં છે ?
ખરચતાંય શબ્દો નથી ખૂટવાનાં.

બરફનાં હતાં હાથ, તે ઓગળ્યા છે
હવે કેમ ફૂલો અમે ચૂંટવાનાં ?

પછી ભ્રમ બધાં ભાંગવાનાં અચાનક,
અરીસા બધાં સામટાં તૂટવાનાં.


0 comments


Leave comment