૯૧.૧૨ - હરિવલ્લભ ભાયાણી-મકરંદ દવે / હરીશ મીનાશ્રુ


મારા અક્ષરો બગડતા જાય છે.
મોતીના દાણા, હવે મોર પગલાં થવા લાગ્યાં, યું બી સહી.
પણ વાંચનારને તકલીફ પડે એ વિચારે
સહી કરવાનું મન થતું નથી
(હરિવલ્લભ ભાયાણી પરના પત્રમાં મકરંદ દવે)
= = = = = = = = = =
ક ખ ગ ઘ સ્હેજ કણસીને કણસલાં થૈ ગયાં
મોતીના દાણા હવે તો મોર પગલાં થૈ ગયાં

મેં અછોવાનાં કર્યાં તો યે અછકલા થૈ ગયા
શબ્દ તો અળવીતરા અર્થો અડપલા થૈ ગયા

વાંકાચૂંકા સત્યનું કાઢે પગેરુ આ કલમ
અક્ષરો યે મા’તમા ગાંધીનાં સગલાં થૈ ગયાં

જ્ઞ-નાં મીઠાં બોર સારું બોરડી ઝંઝેડતા
પંડિતોની પાઘડી પર ઢ-ના ઢગલા થૈ ગયા

એમની ટ્રમ્પેટના છે એ જ ગજવૈયા ગજબ
નિજની સંગતમાં એ તાબડતોબ તબલાં થૈ ગયાં

એ અછાંદસ થૈને આભડછેટથી છેટા સર્યા
છંદથી છમછમ કર્યું કોકે, છમકલાં થૈ ગયાં

તેં દીધેલાં રણ હજી આ ચોપડીમાં સાચવું
શાહીનાં મૃગજળની પાછળ મન મરગલાં થૈ ગયાં

આ ગઝલના તાજિયા ટાઢા પડ્યા મક્તા વિષે
કાળજાં છેદીને આ કાગળ કરબલા થૈ ગયા

ઓ સુખનવર, ખુશનવીસી આપની સુખ્યાત છે
કખગના તો ય શાથી કાથાકબલા થૈ ગયા


0 comments


Leave comment