79 - શે ધીરજ ખૂટી ચાલી ? / ગની દહીંવાલા


મંગળ પૂર્વ ફરી આવ્યું પણ જોઈ ન લેશ ખુશાલી !
શે ધીરજ ખૂટી ચાલી !
કાં આશા તૂટી ચાલી !

જાવું દૂર સુદૂર અમારે વચ્ચે ડુંગર આાડા,
ભોમ લપસણી, જો લપસ્યા તો પડખે ઊંડા ખાડા;
છે વણઝારને એ જ વિમાસણ કેમ નીકળશું હાલી ?
શે ધીરજ ખૂટી ચાલી !
કાં આશા તૂટી ચાલી !

મારગમાં હે લાખ લૂંટારા ધોળે દિન ઝઝૂમે,
રક્ષક-નામે કૈંક કૃપાળુ ભક્ષક થઈને ઘૂમે;
પડતા, પટકાતા પીડિતનો કોણ લીએ કર ઝાલી ?
શે ધીરજ ખૂટી ચાલી !
કાં આશા તૂટી ચાલી !

પંથ અજાણ્યો, ખાય પથિક સહુ અંધારામાં આાંટા,
વેરી ગયા છે વેરીજનો અહીં ડગલે-પગલે કાંટા;
ચાલવું પડશે ચાલ પથિક ! છો પગ પર આવે ખાલી,
શે ધીરજ ખૂટી ચાલી !
કાં આશા તૂટી ચાલી !

આજ સહુનુ દૃષ્ટિબિન્દુ ધ્રુવનો એક સિતારો;
એ જ અમારો નાવિક કરશે બેડો પાર અમારો;
લક્ષ્ય ઉપર લઈ જાશે અમને એ જ અમારો વાલીઃ
શે ધીરજ ખૂટી ચાલી !
કાં આશા તૂટી ચાલી ! 


0 comments


Leave comment