૧ શગ રે સંકોરું / રમેશ પારેખ


શગ રે સંકોરું મારા નામની

તૂટે પડછાયાની ગીચોગીચ સાંકડ્યું
નર્યું અજવાળું અજવાળું વાય
શગ રે સંકોરું મારા નામની

સગપણને કાંઠે હોડી નાંગરી
સામે ઝાંખું રે ઝળુંબે મારું ગામ
કેડી ઓ કંડારું મારા ગામની
શગ રે સંકોરું મારા નામની

શબદો ખંખેરી દીધા ખેસથી
કાંઈ લૂછી નાખ્યાં રે લીલાં વેણ
ઝાંખની સોંસરી પાંપણ સંચરે
એમ અળગાં કાયાથી ઊડે નેણ
આંધળી દ્રશ્યુંને મેલી આમની
શગ રે સંકોરું મારા નામની

ઝરડે પડછાયા મારા ઝૂલતા
હવે ઠેસમાં ન આવે મારો થાક
હળવી તે ફૂંક જેવું ઊડતો
પગને જામને અંગૂઠે ફૂટે પાંખ
આઘી રે ઠેલાય માયા રામની
શગ રે સંકોરું મારા નામની.