11 - તારી ગઝલ / યોસેફ મેકવાન


શક્યતાનો એક પરપોટો તરે,
તું બને વાદળ, બનું હું વ્યોમ રે!

આ નદીને નામ તારું આપીએ,
કેટલા વિનાશને એ નોતરે.

વીજળીનું ટાંકણું લઈ વાયુમાં,
કોણ તારા નામને આ કોતરે?

ક્યાં સુગંધોની નવાઈ છે તને?
જાય પ્હોંચી એમની આગોતરે.

શબ્દની હોડી મને કાણી મળી,
અર્થની ઠાલી જ તું વાતો કરે.

છોડ સારસ-સારસીના ખ્યાલને –
આપણે તો માનવીઓ આખરે.

૧૯૮૦


0 comments


Leave comment