૭૩ - બને મારી પળ… / રમેશ પારેખ


પાછાં વળે વહી ચૂક્યાં છે એ જળ
સમેટાય રણ ને બને મારી પળ

તમે આવી ઊભાં રહો રૂબરૂ
તો દર્પણમાં ઊગી નીકળતાં કમળ

મને સ્વપ્નમાં તું જ દેખાય છે
કહે, શું હશે સ્વપ્નોનું ફળ

તણાઈ જતા તૃણ પેઠે મૃગો
હશે ઝાંઝવામાં ય દરિયાનું બળ

હું ચાલ્યા કરું ક્યાંય પહોંચ્યા વિના
છે રણની સફરમાં ય સુક્કાં વમળ

નહીં તો એ દરિયો નથી તે છતાં
ન શબ્દોનાં તાગી શક્યું કોઈ તળ.


0 comments


Leave comment