1.22 - નાજુક રમત / હર્ષદ ત્રિવેદી


સોગઠી મારી અને તારી, નિકટ આવી હશે,
એ ક્ષણે નાજુક રમતને મેં તો ગુમાવી હશે.

ના ઉઘાડેછોગ નહીંતર આમ અજવાળું ફરે,
કોઈએ ક્યારેક છાની જ્યોત પ્રગટાવી હશે.

હાથમાંથી તીર તો છૂટી ગયું છે ક્યારનું,
શું થશે? જો આ પ્રતીક્ષા-મૃગ માયાવી હશે!

આપણે હંમેશ કાગળનાં ફૂલો જેવાં રહ્યાં,
તો પછી કોણે સુગંધી જાળ ફેલાવી હશે ?

હું સળગતો સૂર્ય લઈને જાઉં છું મળવા અને,
શક્ય છે કે એણે ઘરમાં સાંજ ચિતરાવી હશે!

છેવટે વ્હેલી સવારે વૃક્ષ આ ઊડી શક્યું,
પંખીઓએ પાંખ આખી રાત ફફડાવી હશે !


0 comments


Leave comment