1.23 - હવામાં જ / હર્ષદ ત્રિવેદી


હવામાં જ જાણે પડ્યું એક બાકું,
હવે કઈ તસલ્લીથી હું તીર તાકું ?

નથી લાગણી સોંસરું જઈ શકાતું,
સ્મરણ ત્યાં નડે સોયનું થઈને નાકું.

છે ચકચૂર ચરણો સતત દોડવામાં,
ક્ષણિક થાકું તે પણ કહો કેમ થાકું ?

પરાભવ સખત ને લગાતાર મળશે,
ભુલાયેલ કેડી તરફ જો વળાંકું.

અસંભવ બચે કોઈ નખશિખ અહીયાં,
સમયનું ક્ષણેક્ષણ ફરે તીક્ષ્ણ ચાકું.

કે આઠે પ્રહર મૌન અમને તથાસ્તુ !
પડ્યું જીવને શબ્દશ્રીથી જ વાંકું.


0 comments


Leave comment