1.27 - ઘાવ ક્ષણનો / હર્ષદ ત્રિવેદી


કોઈ ફુગ્ગાની હવા શો થઈ ચૂક્યો,
એમ લાગે કે ફૂટ્યો; હમણાં ફૂટ્યો !

પાંદડું જો હોઉં તો ખરવું પડે,
આખેઆખી ડાળ જેવો હું તૂટ્યો.

કઈ રીતે એની તવારીખ આપવી ?
ઘાવ ક્ષણનો, જિંદગી આખી દૂઝ્યો.

તેં મને ક્યારેય ક્યાં દરિયો ગણ્યો?
વીરડા જેવો ગણ્યો : તો લે ખૂટ્યો !

આજ હર્ષદમાં વિરલ ઘટના ઊગી,
આમ ઊભોઊભ ને લગભગ ઝૂક્યો !


0 comments


Leave comment