1.32 - ભાથામહીં / હર્ષદ ત્રિવેદી


લક્ષ્યવેધી બાણ છે ભાથામહીં,
સાવ કચ્ચરઘાણ છે ભાથામહીં.

કોણ ક્યારે, કોણને વીંધી જશે ?
છિન્ન સહુ સંધાણ ભાથામહીં.

તીરમાંથી તીર તગતગતાં મળે,
કંઈ ગજબ ઘમસાણ છે ભાથામહીં.

ધ્યેય તો અકબંધ છે ને ધ્વંસ આ,
અંત લોહીઝાણ છે ભાથામહીં.

દાનમાં દીધેલ અંગૂઠો કહે –
આંગળીની આણ છે ભાથામહીં.

કઈ રીતે જાવું હિમાળો ગાળવા ?
એક સળગતો ભાણ છે ભાથામહીં.


0 comments


Leave comment