47 - રૂડકી / ત્રિભુવનદાસ પુ. લુહાર ‘સુન્દરમ્’



:ભૂંડી:
વાઘરીવાડની રૂડકી એના લટિયે લટિયે લીખ,
અંગે અંગે ઓઘરાળા, એનાં લૂગડાં પીંખાપીંખ.
ભૂંડી ભઠ્ઠ રૂડકી રે.

એક કાખે એક છોકરું, બીજે હાથે ટિંગાતું જાય,
માથે મેલ્યા ટોપલા ઉપર માંખો બણબણ થાય.
ભૂંડી ભઠ્ઠ રૂડકી રે.

રૂડકીને ઘેર બોરની વાડી, વાઘરી જવાન જોધ,
વાઘરી લાવ્યો વહુ બીજી ને રૂડકી રોવે ધોધ.
ભૂંડી ભઠ્ઠ રૂડકી રે.

રૂડકી લેતી ટોપલા માથે, નાનકાં લેતી બાળ,
હાથે પગે એ હાલી નીકળે, રામ માથે રખવાળ.
ભૂંડી ભઠ્ઠ રૂડકી રે.

રૂડકી વેચે કાંસકા-સોયા, દામમાં રોટલા છાશ,
છાશનું દોણું કાંસકી-સોયા એ જ એના ઘરવાસ.
ભૂંડી ભઠ્ઠ રૂડકી રે.

કોઈનો ઓટલો ચોતરો ચૌટું રાત પડે એના વાસ,
દિન આખો તે શેરીએ શેરી ભમતી રોટલા છાશ.
ભૂંડી ભઠ્ઠ રૂડકી રે.


:ભૂખી:

નાગરવાડે નાત મળી ને ગૌરી ગીતો ગાય,
ધીકંડ વાગે ઢોલ પિપૂડી, ગામ આખું લહેરાય.
ભૂખી ડાંસ રૂડકી રે.

ધાવણી છોડીને તાવ ચડ્યો ને નાનકી ભૂખી થાય,
છોકરાં લઈને રૂડકી બંને નાગરવાડે જાય.
ભૂખી ડાંસ રૂડકી રે.

શેરીમાં બેસી નાત જમે ને ચૂરમાં ઘી પીરસાય,
શેરી નાકે ભંગિયાં, ઢેડાં, વાઘરાં ભેગાં થાય.
ભૂખી ડાંસ રૂડકી રે.

રૂડકી ઊભે એક ખૂણામાં છોકરાં બઝાડી હાથ,
વાઘરાં કેરા થાય કોલાહલ, ખોલકાં ભૂંકે સાથ.
ભૂખી ડાંસ રૂડકી રે.

નાત જમી ત્યાં ઊઠે આખી, પાન સોપારી વહેંચાય,
વાઘરાં તૂટ્યાં પતરાળાં પર એઠું ઉપાડી ખાય.
ભૂખી ડાંસ રૂડકી રે.

રૂડકી દોડે વાઘરાં ભેગી, લૂંટલૂંટા થાય,
અર્ધી ખાધેલ પતરાળી એક, હાથ આવી હરખાય.
ભૂખી ડાંસ રૂડકી રે.

ચોર્યું ફેદ્યું ચૂરમું, શાક ને ધૂળ ભરેલી દાળ,
રૂડકી કોળિયા છોકરાંને દે, ઉપરથી દે ગાળ.
ભૂખી ડાંસ રૂડકી રે.

નાતના વાળંદ લાકડી લઈને મારવા સૌને ધાય,
એ ધમાલમાં રૂડકીના થાળ કૂતરાં તાણી જાય.
ભૂખી ડાંસ રૂડકી રે.

પાનબીડાં લઈ નાત ઊઠે ને રૂડકી ખંખેરે હાથ,
દુનિયા કેરી દોરંગી લીલા દેખે દીનનો નાથ.
ભૂખી ડાંસ રૂડકી રે.



0 comments


Leave comment