50 - ઘર ન જવાયું / ગૌરાંગ ઠાકર


આ જ્યારથી માણસની તરફ સ્હેજ વળાયું,
પથ્થરમાં મહાદેવ નથી એમ જણાયું.

મારાથી અહીં મારું લ્યો સરનામું ભુલાયું,
આ સાંજ પડી તોય હજી ઘર ન જવાયું.

જે આપણામાં થાય દફન એ ન મળે ક્યાંય,
હું ગામ ગયો તોય ન શૈશવથી મળાયું.

તારાથી મળે ઘાવ તો ફરિયાદ નથી, દોસ્ત,
સૂરજથી સરોવરનું અહીં જળ ન દઝાયું.

બંધનની પડે ટેવ પછી એ જ ગમી જાય,
પિંજરથી છૂટી આભમાં થોડું ન ઉડાયું .

વરસ્યા વિનાનાં વાદળો જોઈને થયું એમ,
ડૂમાથી અહીં ઓગળી આંસુ ન થવાયું.

હું બાદ કરું ઘાસ અને બીજ ઉમેરું,
જીવન આ બને બાગ અહીં એમ જિવાયું.


0 comments


Leave comment