28 - હિમગિરિ ખસી ગયો / ગની દહીંવાલા


ક્રૂર જગતના ત્રાસથી ત્રાસીને એ ખસી ગયો,
કોઈની આંખમાં જઈ આજ ‘ગની’ વસી ગયો.

મારી ખુશીનાં સાધનો ઝૂંટવી લઈ ગયું જગત,
તો ય પ્રસંગોપાત હું જીવન ઉપર હસી ગયો.

ભાગ્યની ભીંસ, તું સદા તારી ફરજ બજાવજે,
હું જો ડગું તો જાણજે, હિમગિરિ ખસી ગયો.

હાય સુવર્ણ-જિંદગી ! ભાગ્યમાં પથ્થરો હતાં,
લાખ વખત કસોટીએ પ્રેમ મને કસી ગયો.

વાતાવરણને કાવ્યનું સ્વરૂપ દઈ ગયું ?
કેમ પ્રવાહ ઊર્મિનો ધોધ બની ધસી ગયો ?

નિત્ય ઊઠીને જિંદગી એને હરાવતી રહી,
શત્રુ બની દિવસ સદા આવ્યો અને ખસી ગયો.

જ્યારે સભામહીં ‘ગની’, તેમનું આગમન થયું,
એક પતંગ દોડીને દીપ ઉપર ધસી ગયો.


0 comments


Leave comment