61 - પ્રસંગ નાચે છે / ગની દહીંવાલા


કરી મૂકે છે જમાનાને દંગ, નાચે છે,
જીવનના મંચ ઉપર જે પ્રસંગ નાચે છે.

અહીં અમારી નજરને એ સર્પ ડંખે છે,
પણે કોઈના ખભા પર ભુજંગ નાચે છે.

પ્રસંગ શોકનો ઉત્સવ બની ગયો જાણે !
ડુબાડી નાવને, સાગર-તરંગ નાચે છે.

હશે એ રૂપ અને પ્રેમની કોઈ મંઝિલ !
કે દીપ ધ્રૂજી ઊઠ્યો છે, પતંગ નાચે છે.

શરીર એનું પડી જાય છે કદી જૂઠું,
કદી ચમનનાં બધાં અંગે અંગ નાચે છે,

હસી પડે કોઈ પાગલ તો જાણજો નિશ્ચય,
ખુશીનો વેશ લઈ કર વ્યંગ નાચે છે.

જીવે તો જીવ ‘ગની’ જીવવાના સાધન વિણ,
અહીં તો ગાય છે મૂંગા, અપંગ નાચે છે !


0 comments


Leave comment